Kanarki śpiewające

[broda]

KANARKI ŚPIEWAJĄCE

Kanarek Herceński:

Ptaki te szybko przyzwyczajają się do otoczenia i do ludzi. Bardzo łatwo się oswajają a po wypuszczeniu z klatki na teren mieszkania potrafią do niej same wrócić. Samce tej rasy należy trzymać w osobnych klatkach aby uniknąć bójek. Ptaki wzajemnie pobudzają się wtedy do śpiewu. Kanarki dobrze znoszą pobyt w wolierach zewnętrznych przez większa część roku. Należy jednak pamiętać o umiejscowieniu woliery lub klatki w miejscu nienarażonym na przeciągi.


Cechy wyglądu:

dziób samca podczas śpiewu jest zamknięty, kanarek obejmuje żerdź trzema palcami z przodu i jednym z tyłu, samiec podczas śpiewu przyjmuje postawę wyprostowaną z podniesioną głową; długość ciała wynosi 12,5cm - 14 cm. Kanarki herceńskie żyją około 10 lat.

Pokarm

Dla tej rasy podajemy standardową mieszankę dla kanarków złożoną z kanaru, konopi, lnu, owsa struganego, prosa, nasion sałaty traw i słonecznika. Bardzo ważnym elementem są nasiona rzepiku ponieważ poprawiają jakość śpiewu. Odpowiednią dawką dla jednego ptaka jest jedna łyżeczka karmy dziennie. Pamiętamy również o codziennym podawaniu karm witaminowych; najlepiej codziennie podawać coś innego- jabłko, marchewkę, szpinak, zieloną pietruszkę. W okresie pierzenia dzienna dawkę pokarmu zwiększamy o jedną trzecią i codziennie podajemy pokarm witaminowy.


Rozmnażanie

Ptaki dobierane do rozrodu muszą mieć ukończone 10 miesięcy. Aby otrzymać odpowiednie, wartościowe młode, musimy wybrać ptaki najlepsze (najlepiej śpiewające) i tylko takie rozmnażać ponieważ śpiew oraz wygląd zewnętrzny są dziedziczone i powielane w następnym pokoleniu. A więc zwracamy uwagę na śpiew, kondycję, upierzenie oraz postawę ptaka. Dobranie odpowiedniego samca jest łatwiejsze niż znalezienie wartościowej samicy ponieważ trudno jest stwierdzić jakie geny dotyczące śpiewu ona posiada. Dlatego kluczowym elementem w hodowli kanarków herceńskich jest współpraca między hodowcami. Jeśli chcemy założyć własną hodowlę kanarka herceńskiego to należy zapomnieć o nabywaniu ptaków o nieznanym pochodzeniu (sklepy, targi). Współpraca hodowlana niesie szereg udogodnień np. wymiana doświadczeń, wymiana materiału genetycznego, zrzeszenia i związki hodowców.

Rozmnażanie przeprowadzamy przez łącznie ptaków w pary na okres lęgów (monogamicznie) lub bigamicznie; samiec zapładnia dwie lub trzy samice podczas okresu lęgowego. Dla początkujących hodowców polecam ten pierwszy sposób rozmnażania. Oznaką gotowości samiczki do kopulacji jest jej częste przysiadanie w gniazdku lub na żerdzi podczas śpiewu samca. Samca dopuszczamy do kopulacji do momentu, gdy samica zniesie drugie jajko; w sumie znosi 4-5 jaj.

Wysiadywanie jajek i opieka nad młodymi to zazwyczaj zadanie samice jednak w hodowli monogamicznej zdarza się, że oboje rodziców sprawiedliwie dzielą się obowiązkami. Przez cały okres lęgów podajemy samicy produkty bogate w wapń (ossepia, wapno ptasie, potłuczone skorupki jaj). Wzbogacamy również standardowy pokarm o bogate w witaminy produkty (szczególnie w 12 dniu wylęgania). Inkubacja trwa 14 dni, w ostatnim dniu podajemy pokarm miękki przygotowany z drobno posiekanego jajka kurzego, tartej marchewki, łyżki maku oraz dwóch łyżek tartej bułki. Młode opuszczają gniazdo po 14-18 dniach ale samodzielne są dopiero po 24 dniach.



Hiszpański Timbrador

Rasa ta jest prawdopodobnie wynikiem krzyżówki kanarka herceńskiego z kanarkiem dzikim. Wygląd ptaka jest bardzo zbliżony do wyglądu kanarka dzikiego, idealnie zachowane proporcje ciała, sylwetka stożkowa, głowa mała, okrągła z proporcjonalnym stożkowym dziobem. Ptak osiąga długość ciała ok 13 cm.

Śpiew

Śpiew ptaka jest bardzo energiczny i dźwięczny. Jego składowe to głównie wysoki dzwonek, tokowanie i kastaniety.



Kanarek Filandryjski (wodnotokowy)

Jest większy od kanarka herceńskiego, wyhodowany w krajach flondryjskich. Ubarwienie jest przeważnie żółte, dopuszczalne z domieszkami innych barw. Nie jest wskazane krzyżowanie tego kanarka z inną rasą z powodu związanych z tym strat w śpiewie. Opieka nad tymi kanarkami jest identyczna jak w przypadku kanarków herceńskich. Rozmnażanie powinno przebiegać w sposób monogamiczny w klatce o standardowych do tego rozmiarach : długość 60 cm i wysokość 40 cm.


Śpiew:

Jest on główną zaletą kanarków wodnotokowych i może się składać z 17 tur (zwrotek). Dwie trzecie zwrotek ptak wyprowadza z dziobkiem zamkniętym, jedną trzecią może wykonywać z dziobem otwartym. Bardzo dobrymi śpiewakami są te ptaki, które mają w swym repertuarze ponad dziesięć zwrotek. Śpiew kanarków wodnotokowych jest głośny i dźwięczny, niektóre tury przypominają trele słowicze, inne zaś kaszel. W hodowli kanarków wodnotokowych ważne jest to, że nie eliminuje się z ich śpiewu żadnej nowo powstałej tury, lecz przyznaje się za nią dodatkowe punkty, i tym samym zachęca hodowców do jej utrwalania i udoskonalania.