Papużki faliste mogą być trzymane w mieszkaniu jako całkowicie oswojone ptaki. Potrafią na zawołanie przyfrunąć do ręki i uczą się wymawiania wielu wyrazów.
Żywienie ich jest proste; mogą otrzymywać różnych gatunków proso, kanar, łuskany i niełuskany owies, gwiazdnicę i jabłka. Do rozmnożenia wystarcza jedna parka trzymana w klatce lub wolierze. Prowadząc hodowlę ptaków wystawowych należy je umieszczać pojedynczo, aby nie dopuścić do niepożądanych kojarzeń. W większych wolierach może przebywać wiele par papużek razem, co umożliwia im samodzielny wybór partnera. Papużki faliste żyją monogamicznie.
Wylęg nie jest trudny, wystarcza do tego celu prosta skrzynka gniazdowa stojąca, o podstawie 20 x 20 cm, wysokości 25 – 30 cm oraz otworze wejściowym o średnicy 6 cm. Podłoga skrzynki powinna mieć miseczkowate wgłębienie wysypane trocinami. Samica znosi 5 – 6 (czasem nawet 10) dużych, białych jaj wielkości 19 x 14 mm. W momencie zniesienia drugiego jaja samica zaczyna wysiadywanie.

Zdjęcie: Młode papużki faliste pochodzące z jednego lęgu mogą się różnić rozmiarami, zależy to od wielkości miotu.
Młode wylęgają się w odstępach jednodniowych po 17 – 18 dniach. W gnieździe młode są karmione przez oboje rodziców przez 5 tygodni. Po około 14 dniach od rozpoczęcia fruwania młode powinny być przeniesione do innego pomieszczenia. Papużki faliste są bardzo odporne i mogą być trzymane w wolierze ogrodowej przez cały rok.
O papużkach przeczytasz więcej w artykule: Papużki Faliste (Melopsittacus undulatus) - chów papug falistych
Literatura:
Chvapil S., Bzowska-Zych B.: Ptaki Ozdobne, PWRiL, Warszawa 1985








