Nowo sprowadzone ptaki łatwo przyzwyczajają się do pokarmu złożonego z nasion słonecznika, kanaru, owsa i innych nasion. Muszą też otrzymywać miód, słodzone mleko z biszkoptami, soki owocowe, owoce (banany, jabłka, winogrona), marchew.
Początkowo należy utrzymywać ptaki w temperaturze pokojowej. Po zaaklimatyzowaniu stają się odporne na niekorzystne wpływy atmosferyczne i mało wymagające pod względem żywienia. . Ptaki te powinny zimować w pomieszczeniu w którym panuje temperatura powyżej zera.
Zdjęcie: Lorysa górska, Józef Górecki
Lorysy górskie nie są specjalnie wymagające ze względu na miejsce gniazdowania. Wolą wprawdzie używać do tego celu naturalnych dziupli, zadowalają się jednak budkami lęgowymi dla szpaków, ale otwór wejściowy musi mieć średnicę 8 cm. Podłogę budki mości się kilkucentymetrową warstwą piasku wymieszanego z torfem. Ponieważ ptaki używają budki również jako miejsca noclegowego , musi być ona od czasu do czasu oczyszczana.
W okresie lęgowym lorysy są bardzo spokojne. Samica składa zawsze tylko dwa białe jaja i wysiaduje je przez 23 – 25 dni. Młode opuszczają gniazdo w wieku 7 – 8 tygodni, ale karmione są przez rodziców jeszcze przez 3 tygodnie.
Samice i samce lorysy są jednakowo zabarwione. Tęczówka samca ma jednak zazwyczaj barwę jasnoczerwoną, a samicy pomarańczowoczerwoną. Młode ptaki przypominają ubarwieniem dorosłe, jednak ich pióra ogonowe są krótsze, a dziób nie ma czystej czerwonej barwy.
Literatura:
Chvapil S., Bzowska-Zych B.: Ptaki Ozdobne, PWRiL, Warszawa 1985
