Nauka mówienia u papug

[broda]

Nauka mówienia u ptaków to zajęcie wymagające szczególnej cierpliwości, wytrwałości oraz konsekwentnego działania. Papugi szybciej zapamiętują głosy o wyższej tonacji czyli łatwiej uczą się od kobiet i dzieci niż od mężczyzn. Należy pamiętać iż możliwości dźwiękonaśladowcze zależą nie tylko od gatunku ale również od konkretnego osobnika. Niektóre papugi mają talent do naśladowania głosów podczas gdy inny osobnik tego samego gatunku nie nauczy się żadnego słowa niezależnie od ilości czasu jaki mu poświęcimy. Według wielu źródeł najłatwiej jest nauczyć papugę, która została wcześnie odstawiona od rodziców i odchowana przez człowieka. Papużka wymaga wówczas sztucznego karmienia przez opiekuna co wymaga jednak sporego doświadczenia i poświęcenia ze strony hodowcy oraz daje niebezpieczeństwo wystąpienia niedoborów pokarmowych. Rozsądniej jest poczekać aż ptaszek zacznie samodzielnie się odżywiać. Lekcje powinny odbywać się kilka razy dziennie w cichym pomieszczeniu. Najlepszą taktyką jest wyszukiwanie w szczebiocie ptaka samodzielnych prób powtarzania słów a następnie powtarzanie ich za nim. Nauka powinna się rozpocząć od jednego prostego słowa, może nim być imię papugi. Po opanowaniu swojego imienia papużka jest gotowa do tego aby jej lekcje rozszerzyć o kolejne słowa lub zwroty. Należy pamiętać o powtarzaniu wcześniej opanowanych słówek.

Papugi są uważane za jedne z najbardziej inteligentnych ptaków, należy jednak pamiętać iż ich mowa nie przebiega w sposób logiczny, polega jedynie na naśladowaniu wcześniej usłyszanych dźwięków, słów lub nawet całych zdań (można to porównać do śpiewu ptaków, liczą się dźwięki a nie znaczenie słów).

Ptaki doskonale odczytują stany emocjonalne swoich opiekunów i dlatego słowo wypowiedziane w sytuacjach nerwowych, stanach euforii itp. może zostać trwale zapamiętane przez ptaka bez konieczności wielokrotnego powtarzania.

Warto również wspomnieć o tzw odruchu Pawłowa, który polega na bodźcach warunkowych czyli reakcjach wykorzystujących skojarzenie z daną, powtarzającą się sytuacją. Przykładem może być to, że ptak na podstawie skojarzenia widząc osobę wchodzącą do pomieszczenia używa frazy: "dzień dobry!", "Cześć!" lub "Siema!" itp. Prawdopodobieństwo takiego zachowania jest duże w przypadku gdy ptak będzie widział, że w ten sposób witane są przez nas wszystkie osoby wchodzące do pomieszczenia oraz opiekun będzie podobnie zwracał się do ptaka.

Papużki faliste to najczęściej hodowane ptaki domowe. Mimo niewielkich rozmiarów posiadają one spore możliwości do nauki słówek. Jeżeli trafimy na papużkę zdolną to przy odpowiednim podejściu możemy nauczyć ją kilkudziesięciu słów, najzdolniejsze potrafią powtórzyć kilkaset słów! Potrafią one naśladować nie tylko ludzką mowę również odgłosy innych zwierząt np. śpiew ptaków. Należy pamiętać, ze nauka ma sens w przypadku gdy ptak zostanie oddzielony od rodziców i innych papug możliwie jak najwcześniej, taki ptak naśladuje odgłosy otoczenia ale po osiągnięciu wieku dorosłej papugi nie będzie się nadawał do rozmnażania. Powód jest prosty, papużka odseparowana od ptaków swojego gatunku i wychowana przez człowieka lub w celu nauki śpiewu trzymana razem z kanarkami traci swoją tożsamość gatunkową.