Badanie zaczyna się od starannej obserwacji ptaków w otoczeniu, w którym aktualnie przebywają tak, żeby ich nie płoszyć. Biorąc chorego ptaka w lewą rękę, umieszczamy go w pozycji na grzbiecie i ustalamy jego głowę między kciukiem i palcem wskazującym. Przy tych czynnościach u małych ptaków nie należy nadmiernie uciskać klatki piersiowej! Ostrożnie przy dużych papugach jak ary i kakadu! Trzeba pamiętać, że ptaki te są profesjonalistami w miażdżeniu orzechów. Również ich nogi są uzbrojone w znacznych rozmiarów, zdolne do obrony, pazury. Kiedy nie ma pewności, że ptak nie chwyci dziobem badającego, zawija się go w gruby ręcznik. Chwyta się wówczas ptaka wraz z ręcznikiem i kciukiem oraz palcem wskazującym mocno ujmuje głowę. Nie należy wypuszczać ptaka Korzystna jest przy tym pomoc osoby, na której można polegać. Kiedy ptak jest już unieruchomiony mamy możliwość przeprowadzenia dalszego badania np. upierzenia. Przez lekkie dmuchnięcie w pióra możemy ocenić stan skóry. Następnie zaczynamy badanie głowy. Sprawdzamy otwory nosowe i dziób, oglądamy oczy i worki spojówkowe. Później otwieramy dziób, badamy język, błonę śluzową i okolicę gardła. Szyję oraz klatkę piersiową badamy przez delikatne omacywanie przy pomocy kciuka i palca wskazującego.
Po tych czynnościach przechodzimy do badania okolicy brzucha. Uciskając lekko palcem wskazującym omacujemy całą powierzchnię brzucha. Następnie badamy odbyt, kloakę i ostatecznie okolicę grzbietu. Kończyny powinny być również zbadane przez omacywanie. Skrzydła i nogi ptaka uwalniamy wyślizgując je spod kciuka i palca wskazującego. Na zakończenie badania sprawdzamy palce. Wszystkie czynności muszą być oczywiście przeprowadzone ostrożnie, ponieważ u osłabionego zwierzęcia może dojść do nagłego zgonu na skutek wstrząsu. Temperatury ciała i tętna nie mierzy się. Zazwyczaj ciepłota ciała mieści się w granicach 40-44°C. Częstość pracy serca jest zależna od wielkości ptaka i waha się między 110 a 600 uderzeń na minutę.
Źródło:
Dorenkamp B., Leczenie ptaków ozdobnych i śpiewających preparatami antyhomotoksycznymi i kwiatami Bacha, -Heel, Salzkotten 2002








