Dziób ma duże znaczenie dla zdrowia i dobrego samopoczucia ptaków. Służy im do: pobierania i rozdrabniania pokarmu, pielęgnacji, wychowu młodych oraz do wspinania się (u papugowatych). U papug, a szczególnie u papużek falistych, często występują deformacje dzioba. Zmiany lokalizują się przede wszystkim w jego górnej części. U starych ptaków górna część dzioba wyrasta zbyt mocno. Często oprócz tego zmienia się zabarwienie pochwy rogowej dzioba, która jednocześnie pęka. W przypadku gdy również wyrasta nadmiernie dolna część dzioba, powstaje tzw. dziób skrzyżowany. Przeważnie jednak wykształca się tylko delikatny szpic, który stopniowo się wydłuża. Zmiany tego typu są spotykane często u samców. W okolicy kąta dzioba znajdujemy niekiedy obrzmienia lub ogniska nadmiernego rogowacenia. Miękki i deformujący się dziób może być pierwszą oznaką syndromu utraty piór. Nie skorygowane deformacje dzioba mogą utrudniać ptakowi jedzenie. Przerośnięta dolna część dzioba wymaga regularnego przycinania, a przerośniętą górną część dzioba można skorygować dostarczając ptakowi odpowiednich gałązek do skubania. Leczenie bardziej skomplikowanych przypadków polega na Regularnym skracaniu szybko rosnącego dzioba - najlepiej z wykorzystaniem delikatnej szlifierki. Narośla rogowe w okolicy kąta dzioba należy ostrożnie zmiękczać gliceryną z jodem i usuwać. Leczenie należy kontynuować przez wiele dni.
Literatura:
Alderton D., Ptaki w domu, Wiedza i Życie, Warszawa 1997, 2000
Dorenkamp B., Leczenie ptaków ozdobnych i śpiewających preparatami antyhomotoksycznymi i kwiatami Bacha, -Heel, Salzkotten 2002








