Wróbliczka zielonolica
Żyje u wybrzeży Pacyfiku w zachodnim Ekwadorze i północno-zachodnim Peru. Przebywa na suchych, krzewiastych terenach i na obrzeżach lasów.
Poza lęgami ptaki formują stada i migrują poszukując pokarmu. Często zalatują na pola uprawne, do sadów i na plantacje bananów. Żywią się nasionami i owocami (także kaktusów) oraz zielonymi częściami roślin. Gniazdują w dziuplach drzew, kaktusów, słupów telekomunikacyjnych, w drewnianych płotach, w norach ziemnych i w gniazdach innych gatunków ptaków. W zniesieniu 4-6 jaj wysiadywanych 21 dni. Młode przebywają w gnieździe 40 dni.
Samiec jest ciemnozielony. Czoło, ciemię, lica i gardło ma zielono-żółtawe. Przez oko ciągnie się niebieska pręga, skierowana do dołu w tylnej części głowy. Tylna część szyi jasnoniebieska. Łokcie i nasada ogona kobaltowo-niebieskie. Dziób barwy rogu, tęczówki brązowe, nogi cieliste. Pręga przebiegająca przez oko samicy mniej wyrazista. Dolna część pleców i nasada ogona z turkusowo-niebieskim odcieniem. Spód ciała wyraźnie zielony. Czoło, ciemię, lica i gardło z mniejszą domieszką żółtej barwy. Ptaki młode podobne do dorosłych, lecz upierzenie mają matowe, a dzioby jasnoróżowe. Dorastają do 13 cm.
Ten rozpowszechniony w hodowlach gatunek wytworzył szereg mutacji barwnych. Znane są ptaki płowe, niebieskie, lutino, albinotyczne, białe, pastelowo-żółte, pastelowo-białe, żółte amerykańskie, płowo-niebieskie, płowo-żółte, ciemnozielone, szare, cynamonowe, izabelowate, oliwkowe czy szekowate.
© mojeptaki.pl