Wróbliczka modrobrewa
Występuje w Panamie, Kolumbii i zachodniej Wenezueli. Znane są trzy rasy geograficzne: F.c.conspicillatus, F.c.metae i F.c.caucae.
Żyje w rozległych lasach, a także wśród krzewów rosnących nad brzegiem rzek. W Andach obserwowano nieliczne ptaki do 2000 m n.p.m. Poza lęgami niewielkie grupki, złożone z 4-10 osobników, przemieszczają się w terenie, poszukując pokarmu. Żywią się nasionami (również kaktusów), jagodami, pączkami, młodymi pędami różnych drzew, nektarem i owadami zbieranymi z kwiatów. Żerują także na polach uprawnych. Gniazdują w dziuplach o maksymalnej głębokości 50 cm, zwykle 2 m nad ziemią. W zniesieniu 2-4 jaja, z których klują się pisklęta po 20-22 dniach wysiadywania. Młodzież opuszcza gniazda po pięcie tygodniach. Górna część ciała samca ciemnozielona. Czoło, twarz i gardło jasno żółtawo-zielone. Spód ciała ciemno żółtawo-zielony z szarym nalotem piersi. Okolice oczu kobaltowo-niebieskie. Nasada ogona fioletowo-niebieska, sterówki zielone, dziób rogowy z brązowym odcieniem, tęczówki ciemno szaro-brązowe, nogi brązowawe. Samice zamiast niebieskiej barwy mają zieloną, a górną część ciała jaśniejszą od samców. Spód ciała żółtawo-zielony, a nasada ogona szmaragdowa. Młode samce mają szmaragdowe okolice oczu, a nasadę ogona zieloną z niebieskimi piórkami. Młode samice podobne do dorosłych, lecz o matowym upierzeniu. Ptaki dorastają do 12-13 cm. W hodowlach pojawiły się osobniki żółte, płowe czerwonookie, niebieskie, cynamonowe oraz szekowate. Mutacje te są recesywne i trudniejsze w hodowli od ptaków naturalnie ubarwionych.
© mojeptaki.pl









następna