Warunki hodowli papug falistych w wolierze
następnaJeśli papużkę wpuścimy do woliery w lecie i pozostawimy ją tam do zimy, to ptak zdąży się zaaklimatyzować i doskonale będzie się czuł na dworze pomimo zimna.
Te małe papużki są bardzo żywotne, nieustannie buszują po klatce, wolierze. Każda nowa rzecz, która znajdzie się w ich lokum musi zostać przez nie "zbadana". Nie są (stosunkowo) trudne do oswojenia. Najlepiej czują się w gromadkach, gdyż tak żyją na wolności. Pomagają sobie w czyszczeniu upierzenia itp. Często dochodzi między nimi do "kłótni", na szczęście rzadko groźnych.
Hodując ptaki w wolierze, należy pamiętać, że liczba budek lęgowych powinna przewyższać liczbę par ptaków (zazwyczaj stosuje się zasadę, że na każde dwie pary przeznacza się trzy budki). Zapobiega to walkom o lepsze miejsca do gniazdowania, choć całkowicie ich nie eliminuje (zwłaszcza jeśli ptaki nie były wcześniej sparowane). Budki staramy się umieszczać w najwyższych miejscach woliery. Aby uniknąć ewentualnych walk lub nawet wzajemnej penetracji gniazd przez sąsiadujące ptaki, wskazane jest przedzielanie ich np. kawałkiem sklejki czy płyty pilśniowej. Można również zawieszać je w rzędzie bokiem w ten sposób, że otwory wlotowe jednej wychodzą na tylną ściankę kolejnej. Przy tym systemie hodowli bardzo dobrze sprawdzają się budki wykonane z naturalnych wydrążonych pni. Młode uzyskane z hodowli na wolnym powietrzu są zdrowsze, żywotniejsze i kondycyjnie doskonalsze, a po przeselekcjonowaniu stanowią znakomity materiał do dalszej hodowli.
Jeśli papużkę falistą zakupimy zimą i przeniesiemy ją bezpośrednio z ciepłego sklepu do znajdującej się poza domem woliery ogrodowej, która nie chroni przed zimnem, śniegiem i wiatrem, los ptaka będzie przesądzony - zginie z zimna i wyczerpania. Jednak jeśli tę samą papużkę wpuścimy do woliery w lecie i pozostawimy ją tam do zimy, to ptak zdąży się zaaklimatyzować i doskonale będzie się czuł na dworze pomimo zimna. Papużki faliste dobrze znoszą chłody i jeśli są do nich właściwie przygotowane mogą bez szkody dla zdrowia mieszkać w wolierze cały rok. Zaletą takiej woliery jest przede wszystkim możliwość trzymania w niej kilkunastu lub kilkudziesięciu ptaków. Takie stadko to zupełnie inny widok niż parka ptaków w klatce.
Marcin Jan Gorazdowski
Woliera musi spełniać kilka wymogow konstrukcyjnych
Buduje się ją na solidnym fundamencie, najlepiej betonowym, głębokości 40-50 cm. Podłogę trzeba wylać betonem tak, by nadać jej lekki spadek w jedną stronę, co umożliwia spływ wody deszczowej, na beton kładziemy np. żółty piasek, żwirek lub inne podłoże . Solidna podstawa woliery chroni ptaki przed wizytami szczurów. Szkielet woliery może być zarówno drewniany jak i metalowy. Na nich rozciągamy siatkę o gęstych oczkach. Wewnątrz musi się znaleźć miejsce na przybudówkę, do której papużki będą mogły uciec przed mrozem i wiatrem. Pomieszczenie to powinno być ocieplone np. styropianem. Wolierę należy wyposażyć również w przedsionek wykluczający ucieczkę ptaków podczas naszej wizyty w wolierze. Zapewniamy im również stały dostęp do wody. Warto umieścić w niej np. konary drzew, gałęzie w taki sposób aby imitowały środowisko naturalne. Natomiast zwykłe poidło można zastąpić specjalnie wbudowanym w odpowiednim miejscu oczkiem wodnym otoczonym roślinnością, dzięki temu możemy połączyć dwa hobby w jedno a ptaki będą mogły korzystać z kąpieli:). Duża ilość roślin w wolierze i jej okolicach jest wskazana ale tylko pod warunkiem odpowiedniego dobrania ich gatunków (unikamy roślin trujących).
© mojeptaki.pl