Papużki Faliste
następnaCo należy wiedzieć o papugach falistych (Melopsittacus undulatus)?
Jest jedną z najmniejszych papug, jednak dzięki wydłużonemu ogonowi wydaje się być znacznie większa, niż jest w rzeczywistości. Przednia część jej głowy i gardziel są siarkawo - żółte, z każdej strony odgraniczone ozdobione przez 4 niewielkie plamki. Cały płaszcz jest zielono - żółty, przyczem niemal na każdem piórze występują 4 poprzeczne czarne prążki. Spód ciała, dolna część pleców i kuper są trawiasto zielone, dwa wydłużone pióra ogona ciemno - niebieskie, pozostałe sterówki zielono - niebieskie z szerokimi cytrynowo - zółtemi plamami; woskówką ciemno niebieska, tęczówka jasno żółta.
Rozróznianie płci papug falistych
Dymorfizm płciowy jest dość dobrze zaznaczony, aczkolwiek u młodych osobników rozróżnienie płci bywa niekiedy kłopotliwe. Dorosły samiec charakteryzuje się intensywnie niebieską lub fioletową woskówką, podczas gdy u samicy jest ona koloru szarego, brązowego lub szarożółtego. Nie u wszystkich odmian (zwłaszcza jasnych) jest to jednak regułą. u młodych osobników woskówka ma barwę niebieskawobiałą, białoróżową lub fioletowobiałą, przy czym u samczyków jest ona jednobarwna, natomiast u samiczek otwory nosowe otoczone są białożółtą obwódką.
Odmiany barwne
Forma dziko żyjąca w naturze jest koloru jasnozielonego z czarnymi falistymi prążkami (stąd nazwa) przebiegającymi wokół głowy, karku i górnej części grzbietu. W niewoli wyhodowano wiele odmian różniących się nie tylko barwą upierzenia (oliwkowa, błękitna, fiołkowa, szara, kobaltowa, biała i wiele innych), ale również kształtem i wielkością ciała (np. standardy hodowlane, czyli wystawowe papużki faliste - WPF), czubate, featherduster, zwane chryzantemami. Odmiany hodowlane są znacznie delikatniejsze i trudniejsze w rozrodzie, głównie z powodu obniżonej płodności i żywotności potomstwa.
Środowisko naturalne
Ojczyzną papużki falistej jest Australia, gdzie gatunek ten występuje głównie w południowo-wschodnich i południowo-zachodnich częściach kontynentu. Tam, na porośniętych trawiastą roślinnością równinach, żyje w wielkich stadach liczacych od kilku do kilkudziesieciu tysięcy sztuk. Jest gatunkiem wędrownym. Stada ptaków przemieszczają się w poszukiwaniu coraz to nowych żerowisk. Ptaki te są najaktywniejsze wczesnym rankiem i wieczorem. Wtedy właśnie widać je fruwające w pobliżu źródeł wody. Po zaspokojeniu pragnienia odlatują w poszukiwaniu nasion traw, będących podstawą ich żywienia. Środek dnia, gdy robi się bardzo gorąco, papużki spędzają siedząc wśród liści w koronach drzew. W okresie lęgowym zatrzymują się w jednym miejscu do czasu odchowania młodych. Nie budują gniazd- gnieżdżą się w dziuplach drzew. Tam samiczka składa jaja i do jej obowiązków należy ich wysiadywanie. Papużki faliste żyją monogamicznie. Po odchowaniu mlodych przeważnie dochodzi do drugiego, a czasem do trzeciego lęgu, zależnie od obfitości pożywienia w najbliższej okolicy. Gdy pokarm się kończy, wszystkie ptaki, zarówno dorosłe, jak i młode, przenoszą się w inne rejony.
"W ojczyźnie swojej ptaszek ten zamieszkuje równiny porośnięte trawą, żywi się nasionami i trzyma się przeważnie stadami, złożonymi z 20 - 100 sztuk, i to nawet okresie gniazdowania, jakkolwiek i wówczas poszczególne pary w obrębie stada trzymają się ściśle ze sobą. Gniazdo zakładanie jest z dziuplach i szczelinach drzewa gumowego, a w grudniu samica składa w niem 4-6 białych okrągłych jaj. Z taką samą regularnością, jak nasze ptaki przelotne u nas, pojawiają się papużki faliste w południowej Australii w czasie tamtejszej wiosny, czyli o porze odpowiadającej naszej jesieni"
A.Behm
Historia hodowli
Papużki faliste w Europie pojawiły się w połowie wieku XIX, dokąd zostały sprowadzone przez znanego ornitologa Johna Goulda. Po raz pierwszy zostały opisane przez Thomasa Watlinga, fałszerza pieniędzy zesłanego do Australii, a pierwszą publikacją, w której ukazał się opis papużki falistej było dzieło G. Shawa "Zoology of New Holnad". Bardzo szybko zdobyły popularność w Europie, dobrze się rozmnażały, ale nadal większość stanowiły osobniki importowane. Dopiero po wprowadzeniu przez rząd Australii całkowitego zakazu wywozu zwierząt ich hodowla się rozwinęła, zaczęły powstawać farmy nastawione na masowe rozmnażanie z przeznaczeniem na rynek. Pierwszą odmiana barwna pojawiła już w XIX w. na farmie hodowlanej w Anglii, a była to papużka falista żółta.
© mojeptaki.pl