Ostatnia aktualizacja: 22 października 2009
Gołąbek diamentowy (Geopelia Cuneata)
następnaPoprzez długoletnią hodowlę gołąbki diamentowe bardzo dobrze przystosowały się do naszego klimatu i od kwietnia do października można je z powodzeniem hodować w ogrodowych wolierach.
Jeden z najmniejszych gołębi świata- gołąbek diamentowy (Geopelia Cuneata) już na dobre zagościł w naszej polskiej egzotyce. Wielu hodowcom uzyskanie odchowów nie nastręcza żadnych trudności. Dla tych jednak, którzy chcieliby się zająć hodowlą tego uroczego gołąbka niniejszy tekst głównie kieruję. Gołąbek diamentowy jak i jego najbliżsi krewni- pozostałe cztery gatunki z rodzaju Geopelia - zamieszkuje całą Australię. Spotkać go można niemal wszędzie, zwłaszcza na otwartych przestrzeniach, gdzie liczące kilkanaście sztuk stadka odpoczywają w cieniu drzew.
Dzikie gołąbki osiągają dł. 19-21 cm, ich ubarwienie jest brudno- szare. Przy czym skrzydła i ogon są zdecydowanie ciemniejsze. Skrzydła są dodatkowo obsypane białymi punkcikami, które wspaniale kontrastują na ciemnym tle piór okrywowych. Dzięki pracom hodowlanym uzyskano trzy podstawowe mutacje barwne- cynamonową, srebrną i białą. Najmniej jest egzemplarzy białych, które są najsłabsze genetycznie.
Wymagania hodowlane
Poprzez długoletnią hodowlę gołąbki diamentowe bardzo dobrze przystosowały się do naszego klimatu i od kwietnia do października można je z powodzeniem hodować w ogrodowych wolierach. są bardzo odporne na susze i bez wody potrafią obejść się przez wiele dni. W czasie chłodów ptaki są często nastroszone i ospałe, ale gdy tylko zaświeci słońce od razu stają się żywsze. Szkodzą im przeciągi i nadmierna wilgoć, dlatego też tylna i boczne części woliery powinny być osłonięte przezroczystą folią, a najlepiej pleksą. Ptaki te lubią światło, stąd woliera nie powinna stać w głębokim cieniu (dobrze jest ułożyć dach z przezroczystych płyt z tworzywa sztucznego. Z kolei jej wystawienie na bezpośrednie działanie słońca przez cały dzień jest również niewskazane. Najlepsze wyniki hodowlane uzyskuje się podczas suchego i gorącego lata. Młode wyprowadzone w czasie długo trwającej słoty i chłodów są z reguły słabsze, mniej odporne na choroby i często padają po opuszczeniu gniazda. Gołąbki doskonale znoszą towarzystwo innych drobnych astryldów, a także innych gatunków małych gołąbków (kaplandzkich, zielonych).
Pomieszczenia do hodowli
Dobór pomieszczenia do hodowli gołąbków diamentowych jest dosyć istotny. Ponieważ wielkość klatki wpływa na aktywność płciową. W małych klatkach samiczki składają jaja, które przeważnie są nie zapłodnione. Mała kubatura pomieszczenia hodowlanego zniechęcą samczyki do krycia. Mnie udało się rozmnożyć gołąbki diamentowe w klatkach o wym. (60x 40x 40 dł., gł., wys.), uważam jednak, że są to rozmiary miniaturowe. Dlatego trzeba ptakom zapewnić klatkę min. 80cm. Najlepsza dla gołąbków wolierka pokojowa. W niej czują się świetnie, doskonale prezentują i mogą rozmnażać się w większej grupie. Niektórzy preferują wiosną i latem woliery ogrodowe, które przy naszych warunkach klimatycznych rzadko umożliwiają szczęśliwy odchów. W pomieszczeniu hodowlanym temperatura w czasie pory spoczynkowej nie powinna spadać poniżej 6° C
Zgodność z innymi ptakami
Gołąbki diamentowe są z natury bardzo łagodne. Tak, więc bez problemu mogą być łączone z innymi gatunkami ptaków. Najczęściej umieszcza się je z ziębami ozdobnymi. Chociaż co agresywniejsze gatunki, a zwłaszcza zeberki wyskubują gołąbkom pióra wokół nóg w celu wyścielenia nimi własnego gniazda. Wśród papug najchętniej przebywają z nimfami i łąkówkami. Oczywiście warunkiem utworzenia mieszanej kolekcji jest odpowiednio duża woliera.
Żywienie
Podstawą żywienia gołąbków są różne gatunki prosa i traw. Wskazany jest też niewielki dodatek kanaru, owsika, konopi, lnu.Przygotowując mieszankę najlepiej jest na 6 części prosa dać 1 część mieszanki dla kanarków. Kluczem do osiągnięcia sukcesów hodowlanych jest gwiazdnica pospolita, która zawiera dużo witamin i jest chętnie zjadana przez ptaki. Oprócz niej należy podawać świeże liście mniszka lekarskiego, babki pospolitej, szpinaku, pietruszki oraz kwiatostany traw (szczególnie w okresie zawiązywania się nasion). Przy skarmianiu sałaty, zwłaszcza pochodzącej z niewiadomego źródła należy być bardzo ostrożnym. Od czasu do czasu wskazane jest podawanie skiełkowanego ziarna prosa lub rzeżuchy. Tarta marchew i kawałki jabłka są również dobre, aczkolwiek nie wszystkie ptaki jedzą je z jednakowym apetytem.Bardzo dobry źródłem wapnia jest świeży biały twaróg oraz pokruszone skorupki jaj kurzych i muszli mątwy. Woliera powinna być wysypana drobnym, czystym i żółtym piaskiem, a w jednym z rogów należy ustawić miseczkę z gliną wymieszaną z solą i drobnym żwirkiem. W okresie odchowu młodych podajemy ugotowane na twardo i drobno posiekane jajko kurze z dodatkiem rozkruszonych biszkoptów, siekanej gwiazdnicy oraz szczypty maku.
© mojeptaki.pl