Astryldy
Ich ojczyzną jest Afryka, żyją na skraju lasu tropikalnego ,na śródleśnych polanach oraz na podmokłych strefach stepów porośniętych krzewami w pobliżu rzek i potoków. Osiągają wielkość około 12 cm.
Ich ojczyzną jest Afryka, żyją na skraju lasu tropikalnego ,na śródleśnych polanach oraz na podmokłych strefach stepów porośniętych krzewami w pobliżu rzek i potoków. Osiągają wielkość około 12 cm. Mają wąski dziób, a spód ich ciała jest zawsze poprzecznie prążkowany. Ich cechą charakterystyczną jest gardziel pokryta zawsze fioletowymi plamkami, co niestety -słabo widać. Można tę cechę jednak zaobserwować u piskląt podczas karmienia mimo, że słabo rozchylają dzióbki, przez co rysunek i barwa gardła są mało widoczne. Wymienione gatunki astryldów żyją w naturze parami lub w stadkach. Pokarmu szukają na ziemi, a stanowią go ziarna traw o różnych stadiach dojrzałości. Podczas odchowu młodych zbierają drobne owady w różnych stadiach rozwojowych.
W swym środowisku naturalnym gniazdują w drugiej połowie pory deszczowej. Z fragmentów traw wznoszą kuliste gniazda z bocznym otworem wlotowym w kształcie rury najczęściej na krzewach lub na gałęziach drzew na wysokości do 3 m. Gniazda lekko wyściełają pierzem. Znoszą zwykle 3-5 jajeczek, które wysiaduje zgodliwie na zmianę oboje rodziców. Młode lęgną się w12 lub 13 dniu. Mają ciemną skórę, a na tyle tułowia rzadki ciemny puch. Pisklęta opuszczają gniazdo w wieku około3 tygodni, a rodzice dokarmiają je jeszcze przez 14 dni. Przepierzają się w szatę ptaków dorosłych w wieku 3 miesięcy. W minionych latach ptaki te rzadko gościły w hodowlach amatorskich i ogrodach zoologicznych, obecnie są już dosyć pospolite. Są dość płochliwe i wymagają starannej opieki. Ptaki tego samego gatunku w okresie lęgów są wobec siebie agresywne, dlatego zaleca się ich hodowlę wyłącznie w parach. Możemy je hodować w niewielkich pokojowych wolierach, a nawet w większych przelotowych klatkach na stanowiskach jasnych, a nawet słonecznych. Woliery lub klatki muszą być osadzone krzewami lub markowane sztuczną roślinnością, aby ptaki miały się gdzie ukrywać. Na ogół nie gniazdują w budkach, czasami korzystają z przygotowanych dla nich koszyczków lęgowych. Same wyszukują miejsca na gniazda i samodzielnie je budują w gęstwinie na rozłogach gałęzi krzewów. W okresie odchowu piskląt wymagają bardzo urozmaiconego pokarmu. Karmimy je mieszanką dla drobnych ptaków egzotycznych z dodatkiem nasion traw, a uzupełniamy pokarmy drobnymi żywymi owadami ( muszki octowe i mszyce ) lub suszonymi i niewielkimi dawkami pokarmu jajecznego. Oprócz tego podajemy nieco zieleniny, ziarna kiełkowane i senegalskie proso w kłosach. O ile zachowany zostanie opisany reżim hodowlany, to przy odrobinie szczęścia można się doczekać udanych odchowów.
© mojeptaki.pl