Rozmnażanie zeberek
Zeberka dojrzewa szybko i już w wieku czterech miesięcy jest zdolna do rozrodu. Samica składa 5-6, rzadziej 8-9 jaj i już po zniesieniu trzeciego jajka ptaki zaczynają wysiadywanie.
Długość inkubacji jest zależna od warunków i trwa najczęściej 12-13 dni. Trzeciego dnia po wykluciu pisklęta zaczynają wydawać pierwsze dźwięki. Po 22 dniach pisklęta po raz pierwszy opuszczają gniazdo, ale wracają do niego na czas karmienia. Po około 5 dniach młodzież nie wraca już do gniazda, a karmienie odbywa się teraz na terenie klatki. Po upływie ok.5 tygodni ptaki stają się w pełni samodzielne i należy je odseparować od rodziców, gdyż istnieje niebezpieczeństwo zadziobania młodych przez rodziców. Dzieje się to, ponieważ rodzice mogą chcieć przystąpić do następnych lęgów a młode będą im w tym przeszkadzały włażąc do gniazdka. W szóstym tygodniu dziób ptaków ulega przebarwieniu, a upierzenie dorosłego osobnika uzyskują po pierwszym pierzeniu, czyli po 12-14 tygodniach. Nie zaleca się dopuszczać do więcej niż trzech lęgów rocznie.
Zeberka znosi 5-6, rzadziej 8-9 jaj o wymiarach:1,51 * 1,14mm. Już po zniesieniu trzeciego jaja ptaki zaczynają wysiadywanie, zmieniając się wielokrotnie w ciągu dnia. W czasie inkubacji samiec często donosi jeszcze budulec do gniazda. Ilość dostarczonego materiału należy stale kontrolować, zdarzają się, bowiem samce o bardzo silnie rozwiniętym instynkcie budowania. Wnoszą one do budki każdą ilość budulca, a nawet kawałki pokarmu, kamyki, zaschnięte odchody, co może spowodować zagrzebanie jaj i straty w legach. Samica od nowa znosi jaja i znów sytuacja się powtarza. W swojej hodowli miałem przypadek, kiedy ptaki w ten sposób przykryły aż trzy zniesienia. Po przeglądzie gniazda znalazłem aż 18 jajek. Takim parom należy dawać niewiele materiału gniazdowego, a pokarmy zielone podawać w formie drobno posiekanej. Ptaki, które pomimo takich ograniczeń wybierają budulec innym parom należy trzymać osobno. Jeżeli samce w dalszym ciągu przejawiają taką nadpobudliwość, a nawet wyrywają do budowy gniazda pióra samicy, należy je w ogóle wyeliminować z dalszej hodowli. Po 12-13 dniach wysiadywania wykłuwają się pokryte różowa skórka i białym puchem pisklęta. Trzeciego dnia można usłyszeć dochodzące z gniazda ciche piski młodych, które z dnia na dzień stają się bardziej wyraźne. Ósmego dnia pisklęta otwierają oczy i obracają się głowa w kierunku wejscia do gniazda. W ciagu jednego tygodnia skóra ich ciemnieje tak, ze wydaje sie prawie czarna. Z piór jako pierwsze pojawiają się lotki. Także dziobek, który ma po wykluciu barwę cielista, do 14 dnia życia przebarwia się na czarno. Do 6-8 dnia życia pisklęta są prawie cały czas ogrzewane przez rodziców, potem ich termoregulacja -się ustala. Po 22 dniach młode pierwszy raz opuszczają gniazdo, do którego wracają w porze karmienia. Wieczorem rodzice zwabiają młode do gniazda. Czasami wygląda to bardzo śmiesznie, kiedy dorosły ptaki skacze przed młodymi płaczliwie nawołując. Jeżeli uda mu się zwabić pierwszego młodego, wylatuje i wabi następne do momentu aż cala dziatwa znajdzie się w bezpiecznym miejscu. Po około 5 dniach młodzież nie wraca już do gniazda na karmienie, które odbywa się teraz na terenie klatki. W nocy jednak wszystkie ptaki śpią w gnieździe. Upierzenie młodych jest podobne do upierzenia samicy. Brakuje im jednak intensywności ubarwienia. Dziób jest czarny. Więź pomiędzy młodymi jest bardzo silna, siedzą przytulone do siebie ciasno i dopiero na sygnał karmienia wydają głośne krzyki, przy czym opuszczają kark do dołu i wykonują szybkie kręcące ruchy głowa. W szeroko otwartym dziobie jest doskonale widoczny charakterystyczny rysunek wnętrza gardła, który składa się z czarnych plamek, i typowej półksięzycowej kreski na spodniej części dzioba. Zajady, które są po wykluciu niebieskawe w tym wieku staja się białe i maja w górnej i dolnej części dzioba czarna kreskę. Po ukończeniu pięciu tygodni ptaki staja się samodzielne. W szóstym tygodniu po wylocie dziób młodych zaczyna się przebarwiać. Czarny kolor z początku wypiera bezbarwny pas przebiegający środkiem od końca dzioba, lekko różowieją tez okolice nozdrzy. Dopiero po 9-10 tygodniach definitywnie pojawia się czerwone zabarwienie. Jednakże intensywnie czerwony dziób młode samce uzyskują po kilku miesiącach. Młode zeberki pierza się po 8 tygodniach a w wieku 12-14 tygodni maja upierzenie dorosłego ptaka. W parę dni po wylocie z gniazda młode samczyki próbują śpiewać. Z początku są to bardzo nieudolne zgrzyty. Ptaki przyswajają części śpiewu tworzące na cale życie pewna całość jeszcze w okresie wczesnego dzieciństwa, czyli przed samym wylotem z gniazda. Śpiew młodych jest potem identyczny ze śpiewem ojca lub przybranego rodzica.
© mojeptaki.pl









następna