Ostatnia aktualizacja: 22 października 2009
Amadyny zebrowate (zeberki)
następnaZeberka ze swoimi niewygórowanymi wymaganiami oraz żywym temperamentem, nadaje się doskonale dla początkującego hodowcy.
Ptak jest tak wesoły i ruchliwy, ze z pewnością zostanie wybrany przez wielu wielbicieli zwierząt egzotycznych a jego budowa i dźwięki które wydaje wprowadza do naszego domu egzotyczny klimat. Jednak nie może być to człowiek, który nie jest w stanie zapewnić im codziennego doglądania. Najlepszym rozwiązaniem do hodowli jest trzymanie ich w wolierach zewnętrznych w których możemy im zostawić wodę i pokarm nawet na kilka dni. Jako, że nasz bohater jest ptakiem bardzo ruchliwym, wymiary klatki dla jednej pary (trzymanie pojedynczych osobników jest wykluczone) nie powinny być mniejsze niż 500x300x400mm. Z kupnem klatki nie powinno być problemu, gdyż sklepy zoologiczne oferują ich pełen asortyment. Klatkę ustawia się w miejscach widnych, ale nie nazbyt nasłonecznionych. Zeberki świetnie znoszą wahania temperatur, ale szkodzi im dłuższy pobyt w temp. poniżej 15°. Grubość żerdek tak jak u kanarków nie powinna przekraczać 15mm. Chcąc rozmnażać ptaki, musimy zapewnić im odpowiednie miejsce gniazdowania. Najlepsze do tego celu są budki o wymiarach 90x100x120mm i z otworem 45x100mm. Naczynia z pokarmem ustawia się tak by uchronić je przed zanieczyszczeniem odchodami. Ptaki powinny mieć stały dostęp do kąpieli. Źle znoszą brak wody i nawet jedno dniowa przerwa w dostępie do niej ( np. spowodowana wyjazdem właściciela ) może skończyć się ich śmiercią. Woda musi być świeża. Zeberka mimo wszystko jest ptakiem bardzo małym i bardzo delikatnym. Nie zaleca się zmiany miejsca klatki, gdyż to może doprowadzić do porzucenia uprzednio złożonych jaj oraz nastawia ptaki na niepotrzebny stres. Najlepszym miejscem "zakwaterowania" zeberek jest przestronna woliera. W niej ptaki maja możliwość w pełni wykorzystać daną im przez naturę zdolność latania, a poza tym stają się zdrowsze i bardziej odporne. Oczka siatki, z której zbudowane są woliery nie mogą przekraczać 10mm, inaczej grozi to uduszeniem ptaka, który nieopatrznie umieścił w nim głowę.
Uwaga! Z wszelkimi chorobami zaobserwowanymi u hodowanych ptaków, należy niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii. Osobiście nie polecam zabawy w weterynarza, gdyż to przynosi najczęściej skutek odmienny od zamierzanego.
Oswajanie
Zeberki należą do bardzo płochliwych ptaków i przeważnie osobniki dorosłe nie oswajają się nigdy. Do oswojenia nadają się najlepiej młode wcześnie wybrane z gniazda ptaki, które nie maja jeszcze odruchu ucieczki. Takie młode najlepiej 15-18-dniowe pisklęta bez problemu przyzwyczajają się do nowego sposobu karmienia. Najlepszym narzędziem do karmienia młodych jest zapałka lub cienko zakończona peseta. Ptaszki karmimy, co dwie godziny mieszanka sporządzona według lub pokarmem o następującym składzie: łyżka kaszy jaglanej, łyżka maki kukurydzianej, 1/4 gotowanego jajka i ewentualnie kawałek startej marchwi lub jabłka. Można także karmić pisklęta gotowymi pokarmami dla młodych ptaków. W pełni lotne i opierzone młode zeberki będą bez przerwy latały za nami dopominając się o nakarmienie. W klatce gdzie przebywa nasz pierzasty pupil musi stale znajdować się woda oraz lekko rozdrobniony lub namoczony pokarm, aby ptaszek powoli przyzwyczajał się do samodzielności. Dorosłe oswojone osobniki, podobnie jak ryzowce, lubią przesiadywać w ręku swojego opiekuna.
© mojeptaki.pl