Amadyna ostrosterna
Amadyny ostrosterne można trzy mać w klatkach, witrynach i wolierach. Dobrze znoszą towarzystwo innych ptaków, a zwłaszcza mewek i zeberek.
Ptak ten zaliczany do astryld, pochodzi z pólnocno-zachodniej Australii. Występuje w dwóch odmianach: czerwonodziobej i żółtodziobej. Żyje w zaroślach i wysokich trawach, których nasiona stanowią jego główne pożywienie. Zjada też chętnie mszyce. Do Europy amadyny ostrosterne zostały sprowadzone w pierwszej połowie XIX wieku. Ptaki te bardzo łatwo się aklimatyzują, nie są płochliwe, a fascynujący wygląd przysparza im wielu wielbicieli. Gniazdują przeważnie trzy razy w roku. Wygląd ptaka. Wielkością i postawą amadyna ostrosterna przypomina mewkę japońską, lecz jej środkowe sterówki są dłuższe niż cały korpus łącznie z głową i dziobem. Głowa ptaka jest szafirowa, lica niebieskie. Od podbródka na górną część piersi schodzi ciemnoszafirowa owalna plama, u samczyka nieco większa niż u samiczki. Grzbiet jest niebieskoszafirowy, skrzydła są czarne z lekkim szarym nalotem, brzuch brunatnorudy, dziób i nogi karminowoczerwone (u drugiej odmiany żółte). Na piórach podogonowych znajduje się poprzeczny czarny szeroki pasek. Pióra tego ptaka są stosunkowo krótkie, dobrze przylegają do ciała. Ich barwa u zdrowych osobników jest intensywna. Czarne oczy znajdują się pod czarnymi brwiami, są więc prawie niewidoczne. Ptaki te bardzo dobrze fruwają, nie są płochliwe i pozwalają się do siebie zbliżyć na niewielką odległość. Niektóre osobniki w ogóle nie śpiewają, wydają jedynie tony w abiące lub ostrzegawcze. Śpiew innych przy pominą częściowo pieśń mewki japońskiej, ale jej nie dorównuje.
Warunki chowu
Amadyny ostrosterne można trzy mać w klatkach, witrynach i wolierach. Dobrze znoszą towarzystwo innych ptaków, a zwłaszcza mewek i zeberek. Przetrzymywanie ich przez dłuższy czas w temperaturze poniżej 10°C jest dla nich zabójcze, chociaż na ogół dobrze znoszą zmienne warunki atmosferyczne. Lubią dużo słońca i częste kąpiele w świeżej, niezbyt chłodnej wodzie. Noce lubią spędzać w budkach, które powinny być nieco w większe niż dla mewek (12 x 15 x 12 cm), ze względu na długie ogony tych ptaków. W małych budkach ich sterówki mogłyby ulec uszkodzeniu. Amadyna ostrosterna nie znosi żyć w samotności, powinna więc przebywać w klatce z jednym lub kilkoma innymi ptakami egzotycznymi.
Rozmnażanie
Udaje się ono w klatce lub witrynie nie mniejszej niż 60 x 40 x 40 cm, a także w wolierze. Umieszczony wewnątrz krzak lub roślina ozdobna stanowi zachętę do gniazdowania, daje ptakom również poczucie bezpieczeństwa i możliwość ukrycia się. Aby lęgi przebiegały prawidłowo, w jednej klatce lub witrynie należy trzymać tylko jedną parę, a temperatura nie powinna być niższa od 20°C. W dużych wolierach amadyny ostrosterne dobrze gniazdują w obecności innych ptaków tej samej wielkości i o tym samym sposobie bycia. Dostateczna ilość różnego budulca na gniazdo jest gwarancją, że ptaki nie będą sobie nawzajem wyskubywały piór. Lubią one budować gniazda z różnego materiału. Jedne chętnie używają mchu, inne cienkich traw, a jeszcze inne włosia lub krótko pociętych włókien konopnych. Rzadko wybierają gniazda otwarte, wolą dziuple, budki o różnych kształtach lub zamknięte koszyczki z jednym otworem. Amadyny ostrosterne budują gniazda niestarannie, istnieje więc niebezpieczeństwo, że jaja rozsypią się po całym dnie, będą niedostatecznie wygrzane, wskutek czego nie wylęgną się z nich młode. Samiczka znosi 4-6 jaj, które wysiaduje przez 13-14 dni, przy czym samczyk zmieniają tylko na kilka minut. Nocą samczyk często wchodzi do gniazda, w którym przebywa samiczka, toteż z biegiem czasu ulega ono deformacji. Kontrola gniazda jest niepożądana, gdyż wypłoszone ptaki przeważnie już do niego nie wracają. W końcowej fazie wysiadywania jaj należy rodziców przyzwyczaić do karmy jajecznej i mączników, które dostarczają im białka zwierzęcego i zwiększają szansę prawidłowego i podajemy im takie same Jak zeberkom. Po trzech dniach można usłyszeć, jak cichym piskiem dopominają się o pokarm. Z czasem w budce będzie coraz głośniej, a po 20 dniach pierwsze młode opuszczą gniazdo. Po wyjściu z gniazda przez 8-10 dni młode są jeszcze karmione przez rodziców. Często się zdarza, że w dniu, kiedy ostatnia młódka opuszcza budkę, są już nowe Jaja. Prawie zawsze więc samczyk przejmuje opiekę nad potomstwem. Należy w tym okresie pilnie obserwować młódki i gdy zaczną same pobierać pokarm, oddzielić je od rodziców. Do trzech lub czterech miesięcy życia młode mają upierzenie matowe, szarawe, ale rysunek barw jest wyraĽny. W czasie pierzenia się ptaków całkowicie zmienia się barwa dzioba, który u jednej odmiany z brudnoczerwonego robi się karminowy, a u drugiej z zielono-żóltego żółto-pomarańczowy. Młode amadyny ostrosterne szybko dojrzewają płciowo, ale nie od razu nadają się do lęgów. Możemy łączyć je w pary dopiero wtedy, gdy osiągną wiek co najmniej 10 miesięcy.
© mojeptaki.pl